IRATA
امروزه تکنیک های ایمنی
دست یابی با طناب ، کار در ارتفاع و امداد به خاطر امنیت بالا ، هزینه های کم و قابلیت دسترسی بیشتر ، بشدت مورد توجه مدیران ارشد و مسئولین امور ایمنی در سراسر جهان و ایران قرار گرفته اند.
اتحادیه تجاری کار با طناب صنعتی
irata ، حاصل ابداع چندین شركت پشرو در زمینه تكنیكهای كار صنعتی با طناب است. هدف عمده اتحادیه ارتقائ شیوه های كار با طناب و حصول اطمینان از فعالیت موثر كلیه اعضائ اتحادیه می باشد.
آموزش های irata امروزه در سراسر جهان بعنوان استانداردهای رایج
کار در ارتفاع شناخته شده اند و تمامی کشورهای عضو اتحادیه اروپا ملزم به رعایت آن در زمینه
کار در ارتفاع می باشند.
irata چیست؟کسانی که تا به حال از خدمات و امکانات دست یابی با طناب بهره نبرده اند معمولا چنین دیدگاه هایی دارند:
... این کار خطرناک به نظر می رسد .....
آیا اینکه از بالا آویزان شوند ایمن است ......؟
چگونه می شود وقتی به طناب آویزان هستیم کار هم انجام دهیم ؟
آیا قوانین سلامتی کارگران و مقررات ایمنی در این کار نقشی دارند و رعایت می شوند ...؟
پاسخی که توسط متخصصین شرکت های کار در ارتفاع داده می شود این است: کار با طناب مانند هر کار دیگری دارای خطرات خاص خود است اما با دسته بندی و شناسایی خطرات و مدیریت ریسک و نحوه پیشگیری از بروز خطر ، این رشته کاری نه تنها متضمن ایمنی بسیار بالا است بلکه توانسته است تا حد بسیار بسیار قابل قبولی به هدف اصلی خود که همانا کار بدون حادثه است نزدیک شود.
فلسفه " اول ایمنی" در ده سال گذشته توسط کمپانی های کار در ارتفاع پایه ریزی و تبیین شد. در سال 1978 هنگامیکه چندین کمپانی پیشرو در این زمینه به این نتیجه رسیدند که قوانین آن زمان بخوبی تکنیک های دست یابی با طناب را پوشش نمی دهد خود آنها طی نشست های کارشناسی فراوان و مذاکرات فنی با HSE (کمیسیون قوانین ایمنی و سلامت کاری) یک گام مهم در زمینه وضع این قوانین برداشتند و ماحصل آن بوجود آمدن irata در سال 1980 بود.
آمار ایمنی irataشرکت های صنعتی در حوزه های گوناگون که از خدمات ایمنی و روش های دسترسی کار با طناب استفاده می کنند در مقیاس با همتایان خود که از روش های سنتی ایمنی بهره می گیرند دارای آمار ایمنی بسیار بالا و حداقل حوادث ناشی از سقوط هستند. دلایل این امر را می توان در زمینه ای زیر جستجو کرد:
زمان مورد نیاز برای دست یابی با طناب به سایت کارگاهی و انجام کار در آن بسیار کمتر از زمان مشابه
در روش های سنتی است. بعنوان مثال گاهی زمان برای برپایی داربست به دور یک سازه بسیار بیشتر از زمان
تعمیر آن سازه می باشد.
انجام کار در زمان کوتاه و کم شدن زمان حضور در محل کاری خود عامل مهمی در به حداقل رساندن
خطا و بروز خطر دارد طبعاً این زمان کمتر ، باعث کاهش هزینه های مرتبط نیز می گردد.
تنها کسانی مجاز به کار بر روی سازه ها هستند که دوره های آموزشی را طی نموده اند این افراد
شناخت کامل و کافی نسبت به حوادث ، اتفاقات و روش های ایمنی و کاری دارند .
آنها بخوبی از سیستم های حمایتی برای مهار خود و ابزار بهره می گیرند.
روش های سنتی بخوبی جوابگوی ایمنی و کار در سازه های بلند مرتبه بخصوص در مراحل تعمیر و نگهداری نمی باشند. همانند برج های بلند پالایشگاه ها و دودکش ها.
کار با طناب تنها دروضعیتی بصورت ایمن می تواند انجام بگیرید که تمامی اپراتورها ضمن دیدن آموزش های لازم دارای صلاحیت مناسب و تجربه کافی باشند .آنان باید بتوانند ابزاری که خود بشخصه و یا تحت نظر یک
سرپرست با آن کار می کنند بخوبی بکارگرفته و بازبینی نمایند.
+ نوشته شده توسط روابط عمومي شركت (PARAco) در یکشنبه دهم آبان 1388 و ساعت
16:47 |
